[ คลิกที่รูปเพื่อดูขนาดจริง ]

ฮิลล์เริ่มต้นจากลานสกีแห้งในกลอสเตอร์ และเมื่ออายุได้ 10 ขวบ เธอย้ายไปอยู่กับพ่อที่เทือกเขาแอลป์ฝรั่งเศส ซึ่งเธอค้นพบการเล่นสโนว์บอร์ด

เมื่อถึงช่วงวัยรุ่นตอนปลาย ฮิลล์ตระหนักว่าเธอต้องการจะก้าวขึ้นไปอีกระดับ และเมื่อเธอมีโค้ชคนใหม่ มันก็เปลี่ยนชีวิตของเธอ

ภายในไม่กี่เดือน ความแตกต่างในการแสดงของเธอก็สังเกตเห็นได้ชัดเจน เธอเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 และอันดับที่ 7 ตามมาด้วยอันดับที่สามและแปดในการแข่งขันฟุตบอลยูโรปา อีกสองครั้งในฟุตบอลโลก 10 อันดับแรกตามมาเมื่อฤดูหนาวที่แล้ว

“ผมมีช่วงปรีซีซั่นที่ดีมาก อาจจะดีที่สุดเท่าที่ผมเคยมีมาตั้งแต่เดือนตุลาคม ผมได้เรียนรู้เทคนิคใหม่ๆ มากมาย ความก้าวหน้าของผมพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ผมอยู่บนเส้นทางที่จะมีฤดูกาลที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา” ฮิลล์กล่าว .

แล้วเกิดอุบัติเหตุขึ้น

หลังการผ่าตัด ฮิลล์ใช้เวลารักษาตัวในโรงพยาบาลเป็นเวลา 2 สัปดาห์ โดยครั้งแรกต้องนอนติดเตียง

“ฉันรู้สึกแย่จริงๆ และรู้สึกเหมือนทุกอย่างถูกพรากไปจากฉัน” เธอกล่าวต่อ

"ฉันกลับมาเป็นศูนย์ - ฉันไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนกว่าฉันจะเดินได้อีกครั้ง หรือเล่นสโนว์บอร์ดได้อีกครั้ง มันน่าสะเทือนใจจริงๆ"

ตอนนั้นเองที่โค้ชของฮิลมาเยี่ยมเธอ อุบัติเหตุดังกล่าวส่งผลกระทบต่อเขาเช่นกัน และเขาบอกกับฮิลล์ว่าเขากำลังคิดที่จะเลิกเล่นเพราะเขาไม่สามารถดูนักกีฬาคนใดที่ต้องลงเอยที่โรงพยาบาลได้อีก

"ผมแบบว่า 'คุณเปลี่ยนชีวิตผมจริงๆ คุณเปลี่ยนผมตั้งแต่ทำได้ดีในยูโรป้า คัพ จนติดท็อป 10 ฟุตบอลโลกในเวลาไม่ถึงปี' เขาเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับผม และเขาก็เหมือนกับว่า 'ฉันจะไปแล้ว'

"แล้วเขาก็พูดว่า 'เอาล่ะ คุณต้องกลับมาแข็งแกร่งกว่านี้ถ้าคุณต้องการให้ผมทำต่อ คุณต้องกลับมาแข็งแกร่งกว่าเดิม 10 เท่า'

“นั่นกระทบใจฉันมาก กระทบฉันหนักมาก และรู้สึกเหมือนว่าฉันถูกพรากทุกอย่างไปจากฉัน แต่ตอนนี้มันก็เหมือนเป็นสิ่งที่ดี มันเหมือนกับว่าฉันได้เกิดใหม่” ฮิลล์กล่าว

"ฉันสามารถเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้ง ฉันมีโอกาสครั้งที่สองในชีวิต จักรวาลให้โอกาสครั้งที่สองแก่ฉัน และมันยอดเยี่ยมมาก"

ติดตามข่าวสารความเคลื่อนไหวแวดวงกีฬา เทรนใหม่ๆ  ได้ที่   

rimcor.net