คุณยายคนหนึ่งต้องการให้พิธีอำลาของเธอเป็นที่จดจำ แต่ไม่มืดมนในสายตาของทุกคน ดังนั้นจึงตัดสินใจวางแผนบางอย่างที่ญาติๆ ไม่คาดฝัน

"Sandie Wood" ชาวสหราชอาณาจักร เสียชีวิตในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 อายุ 65 ปี เธอจ้างนักเต้นให้มาแสดงในงานศพของเธอเอง อีกทั้งยังขอให้วางรองเท้าส้นสูงและกระเป๋าถือของเธอไว้ข้างโลงศพสีชมพูด้วย

ในคลิปวิดีโอที่กำลังเป็นไวรัล บันทึกช่วงเวลาที่คนกลุ่มหนึ่งลุกขึ้นมาจากที่นั่งในงานศพ ก้าวออกมารวมตัวกันออกลวดลายแดนช์อย่างมืออาชีพ ก่อนที่จะพากันเดินไปที่ด้านหน้าและชักชวนให้ผู้ร่วมงานปรบมือตามเพลง Another One Bites The Dust ของศิลปินระดับตำนานอย่าง Queen สร้างความสับสนงุนงนให้กับแขกที่เข้าร่วมไว้อาลัย ไม่เว้นแม้แต่เหล่าญาติของผู้เสียชีวิตด้วย

"Sam Ryalls" เพื่อนของของผู้เสียชีวิต เปิดเผยกับสำนักข่าว BBC ว่า “เธอต้องการให้ผู้คนจำงานศพของเธอได้ แต่ไม่ใช่ด้วยความเศร้าโศก เธอจากโลกที่เธออยู่และเป็นตัวของตัวเอง"คุณยายคนหนึ่งต้องการให้พิธีอำลาของเธอเป็นที่จดจำ แต่ไม่มืดมนในสายตาของทุกคน ดังนั้นจึงตัดสินใจวางแผนบางอย่างที่ญาติๆ ไม่คาดฝัน

"Sandie Wood" ชาวสหราชอาณาจักร เสียชีวิตในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 อายุ 65 ปี เธอจ้างนักเต้นให้มาแสดงในงานศพของเธอเอง อีกทั้งยังขอให้วางรองเท้าส้นสูงและกระเป๋าถือของเธอไว้ข้างโลงศพสีชมพูด้วย

ในคลิปวิดีโอที่กำลังเป็นไวรัล บันทึกช่วงเวลาที่คนกลุ่มหนึ่งลุกขึ้นมาจากที่นั่งในงานศพ ก้าวออกมารวมตัวกันออกลวดลายแดนช์อย่างมืออาชีพ ก่อนที่จะพากันเดินไปที่ด้านหน้าและชักชวนให้ผู้ร่วมงานปรบมือตามเพลง Another One Bites The Dust ของศิลปินระดับตำนานอย่าง Queen สร้างความสับสนงุนงนให้กับแขกที่เข้าร่วมไว้อาลัย ไม่เว้นแม้แต่เหล่าญาติของผู้เสียชีวิตด้วย

"Sam Ryalls" เพื่อนของของผู้เสียชีวิต เปิดเผยกับสำนักข่าว BBC ว่า “เธอต้องการให้ผู้คนจำงานศพของเธอได้ แต่ไม่ใช่ด้วยความเศร้าโศก เธอจากโลกที่เธออยู่และเป็นตัวของตัวเอง"

เธอยังบอกกับสำนักข่าว The Sun ด้วยว่า เป็นการยากที่จะหานักเต้นที่เต็มใจแสดงในงานศพ เพราะพวกเขารู้สึกไม่สบายใจที่จะทำมัน แต่กลุ่มนักเต้นในผับอย่าง "Flaming Feathers" ยอมรับงานครั้งนี้ด้วยความท้าทาย

"Claire Phipps" หนึ่งในนักเต้นของกลุ่มให้สัมภาษณ์กับวำนักข่าว BBC บอกว่า คิดว่าการเต้นแฟลชม็อบในงานศพนั้นค่อนข้างยาก แต่ในขณะเดียวกันมันก็น่าสนใจ เพราะมันแตกต่างจากที่เคยทำปกติ พวกเขาต้องนั่งร่วมกับคนอื่นอยู่ครึ่งพิธี ซึ่งบรรยากาศมันค่อนข้างเครียด แล้วพอดนตรีดังขึ้นก็ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น และแน่นอนว่าพวกเขาต้องกระโดดขึ้นไปทำงานตามปกติ มันน่ากลัวกับผลตอบรับ แต่ก็เป็นความทรงจำที่จะไม่มีวันลืมเช่นกัน



sethidesign.com