ซีรีส์ที่บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการปราบและไล่ผีที่ให้ความรู้สึกเหมือนชมภาพยนตร์ขนาดความยาว 16 ตอน ด้วยภาพโทนสีของละครทั้งเรื่องที่แสนจะกลมกล่อม, การตัดต่อและจังหวะการเล่าเรื่องราวสุดระทึกขวัญ และเทคนิคพิเศษที่ไม่ต้องอาศัยคอมพิวเตอร์มากนักแต่ก็ทำออกมาได้สมจริงมากเกินเหตุ ทุกอย่างสามารถทำได้สอดคล้องไปกับเรื่องราวได้อย่างน่าทึ่ง ถือเป็นการสื่อความหมายจากทีมงานโดยตรงว่าฉันกำลังจะเล่าเรื่องผีและมันน่ากลัวและสมจริงมาก
ซีรีส์ผีที่ไม่มีจังหวะตกใจมากมาย ขณะที่ดูเปิดไฟไว้หน่อยพอดูคนเดียวได้ไม่มีปัญหา น่ากลัวในระดับที่รับได้ไม่ตามไปหลอกหลอนเวลานอน นอกจากนั้นแล้วเป็นอีกเรื่องที่ตอบโจทย์คอละครแนวโหดซาดิสและเลือดสาดกระจายได้เป็นอย่างดี ความสมจริงของฉากเหล่านี้แทบจะให้คะแนนเต็ม แต่คะแนนความสนุกมันก็มากขึ้นไปอีกเป็นทวีคูณ ยิ่งดูไปเรื่อยๆยิ่งอยากจะรู้ว่าใครกันแน่คือ พัคอิลโด จึงถือเป็นซีรีส์ผีที่น่ากลัวแต่ไม่หลอนและจัดเต็มความดาร์คดิบเถื่อนมาเอาใจคอละครแนวนี้ได้อย่างเต็มกำลัง
ดูจากเรื่องราวในซีรีส์เรื่องนี้แล้ว รากเหง้าของปัญหาถึงการที่ผีจะสามารถเข้าไปสิงในร่างใดร่างหนึ่งได้นั้น ล้วนต้องเลือกจากดวงวิญญาณที่มีจิตอ่อนแอหรือมีจุดบอดในใจ ไม่ใช่แค่จากในละครเท่านั้น แต่ยังหมายรวมถึงอาชญากรโดยส่วนใหญ่หรือแม้กระทั่งฆาตกรโรคจิตแทบทุกคนในสังคมปัจจุบัน ที่หลักประเด็นสำคัญล้วนมาจากพื้นฐานและปมปัญหาฝังใจจากการเลี้ยงดูของครอบครัว ไม่ใช่ว่าต้องเลี้ยงดูให้ดูดีมีฐานะหรือเพียบพร้อม แต่ความเพียบพร้อมที่มนุษย์ทุกคนถามหาคือความรักความเอาใจใส่จากหัวใจของพ่อแม่และครอบครัว ไม่มีวิธีไหนที่ใครจะตัดสินได้ว่ามันถูกหรือไม่ถูก สิ่งที่มั่นใจแน่นอนว่าไม่ผิดคือการใช้หัวใจในการเลี้ยงดูลูกหลานของเรานั่นเอง
ความมืดมนในจิตใจมนุษย์ที่นำพาไปสู่การดึงดูดพลังงานลบเหนือธรรมชาติให้เข้ามาครอบงำให้กระทำความโหดร้ายต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ด้วยอานุภาพที่ไม่สามารถควบคุมได้ของ พัคอิลโด ผีร้ายที่มุ่งแต่จะควบคุมแต่ละร่างเพื่อให้เข่นฆ่ามากขึ้นมากขึ้นในแต่ละคดี
|
.jpg)
.png)
รีวิวซีรีส์ : The Guest (2018)
